Hokej na trawie

Hokej na trawie – celem gry jest wbicie do bramki przeciwnika piłki za pomocą laski hokejowej. Mecz rozgrywany między dwiema 11-osobowymi drużynam (plus 5 rezerwowych) składa się z dwóch 35-minutowych części, rozdzielonych 10-minutową przerwą. Każda z drużyn usiłuje wbić jak najwięcej razy piłkę do bramki przeciwnika, jednocześnie chroniąc swoją bramkę. Gracz może dotknąć piłki tylką płaską stroną laski, lub jej krawędzią – nie może dopuścić do dotknięcia piłki jakąkolwiek częścią ciała. Tylko bramkarz, broniąc bramki na polu bramkowym, może blokowac piłkę kijem, rękami, nogami i innymi częściami ciała.

Hokej na trawie może być rozgrywany na powietrzu lub w hali. Jako dyscyplina olimpijska rozgrywana jest tylko wersja na powietrzu. Gra odbywa się zazwyczaj na trawiastym boisku, jednak w rozgrywkach na najwyższym poziomie (np. Igrzyska Olimpijskie) podłoże jest syntetyczne.

Piłka powinna ważyć 156-163 g, a jej obwód zawierać się w przedziale 22,4-23,5 cm. Nie ma sprecyzowanych wymagań względem wielkości laski hokejowej. Na boisku o wymiarach 91,40 m na 55 m stoją 2 bramki o wysokości 2,14 m i szerokości 3,66 m. Bramkarz musi być wyposażony w strój ochronny: kask z kratką na oczy, ochraniacze na nogi i rękawice. Gracze łamiący reguły gry mogą być ukarani: 1. zieloną kartką – ostrzeżenie 2. żółtą kartką – czasowe wyłączenie z gry (minimum 5 minut) 3. czerwoną kartką – trwałe wyłącznie z gry.

Hokej na trawie to gra zespołowa, dynamicznie rozwijająca się, atrakcyjna i bardzo widowiskowa. Jej rodowód sięga starożytnych Chin, Egiptu, Grecji oraz Rzymu.
W Polsce mamy 100-letnią historię i znaczące osiągnięcia na arenie
międzynarodowej (pierwszy mecz rozegrano we Lwowie w 1907 roku).
Zawodnicy Klubu Hokejowego z Siemianowic w 1927r. wywalczyli pierwsze
Mistrzostwo Polski.
Polski Związek Hokeja na Trawie został założony 31 października 1926r.,a jego siedzibą jest od początku powstania miasto Poznań, a w 1927 roku. Związek został przyjęty do Światowej Federacji Hokeja na Trawie.
Dzisiaj w hokeja na trawie gra się na wszystkich kontynentach, w ponad 140 krajach. Czołówkę światową tworzą takie kraje jak: Australia, Holandia, Niemcy,Pakistan, Indie, Hiszpania, Korea Płd. Argentyna oraz RPA.
Pierwszy występ na Igrzyskach to rok 1908 ale już w 1900 roku był dyscypliną pokazową. Nasza reprezentacja męska zadebiutowała w Igrzyskach Olimpijskich w roku 1952 w Helsinkach natomiast panie w Moskwie w 1980 roku, gdzie kobiety rywalizowały po raz pierwszy na igrzyskach.
Reprezentacja Polski mężczyzn pięciokrotnie brała udział w Igrzyskach
Olimpijskich tj.: w Helsinkach, Rzymie, Monachium, Moskwie oraz Sydney. Cztery razy byliśmy drużyną rezerwową na igrzyska olimpijskie w Tokio, Montrealu (pomimo wywalczonej nominacji ówczesne władze nie wysłały naszej drużyny na te igrzyska), Seulu i Atenach.
Sześciokrotnie Polacy grali w finałowych turniejach Mistrzostw Świata, dziesięć razy we wszystkich dotychczasowych Mistrzostwach Europy i raz w Młodzieżowych Mistrzostwach Świata.
Seniorzy rozgrywają co 4 lata Mistrzostwa Świata poprzedzone turniejami
eliminacyjnymi. Od lat 60-tych przeprowadzane są rozgrywki europejskie w hali gdzie nasz kraj może się poszczycić znacznymi sukcesami, a od 2003 roku równie rozgrywki w skali światowej.

źródło: olimpiady.edu, PZHT